• Strandrolstoel 1
  • Deejay
  • Twee op een trap
  • Mute Sounds Zeepbel
  • Mute Sounds
  • Strandrolstoel 2

Voordat ik ziek werd, sportte ik vrij veel. Zeker 3 dagen in de week was ik wel met softbal bezig. En ik vond het heerlijk om te sporten.

Softbal is een teamsport en daar heb ik toen echt bewust voor gekozen, want met individueel sporten kan ik mijzelf niet genoeg motiveren om te gaan. Met een teamsport moet je, omdat je je team anders laat zitten.

Toen ik ziek werd moest ik softbal laten vallen. Dit was te vermoeiend. En daar baalde ik ontzettend van! 
Maar na een tijdje begon het toch weer te kriebelen. Ik wilde heel graag weer iets van sport gaan doen.
En toen ben ik gaan zoeken naar de mogelijkheden.

Ik kwam uit op badminton, basketbal, hockey, zwemmen en fitness.
Fitness viel al gelijk af want, zoals eerder gezegd, dit is een individuele sport en daar kan ik mezelf niet toe motiveren.
Badminton leek me ook wel wat, maar toen ik zag dat de gemiddelde leeftijd boven de 50 jaar lag viel dit ook snel af.Zwemmen vind ik ook leuk, maar dit kan ik voor mijn spieren alleen maar in verwarmd water en vaak ben ik te moe om me aan en uit te kleden na het zwemmen. Dit viel dus ook af.
Toen bleven er 2 sporten over basketbal en hockey. Twee sporten die mij op de middelbare school al totaal niet trokken. Met basketbal schoot ik steevast mis en met hockey kreeg ik gelijk associaties met korpsballen met een biertje in de hand die de hoop hebben om onder het korte rokje van de hockeymeisjes te kunnen kijken.

rolstoelhockey cartoonMaar toch bleef het kriebelen en hoorde ik toch wel erg veel positieve verhalen over rolstoelhockey. Toen besloot ik toch maar eens een kijkje te gaan nemen. Ik stuurde een mailtje en ik kreeg diezelfde dag nog een mail terug dat ik 4 dagen later gelijk kon komen meetrainen.

Oeps, dat was dus nog niet helemaal de bedoeling ik wilde rustig kijken, maar ik liet mij niet kennen en besloot dan ook maar gelijk mee te doen. Een sportrolstoel en een hockeystick kon ik van de vereniging lenen.

Vanaf de eerste training was ik fan van hockey! Sowieso is het gezellig om met elkaar bezig te zijn. Verder is het lekker om in beweging te zijn en geeft het mij in elk geval een voldaan gevoel. Oke ik ben de rest van het weekend gesloopt, maar dan weet ik waarvan ik gesloopt ben. Van 2 uurtjes heerlijk achter een balletje aan rijden en proberen in een klein doeltje te scoren.

Alle vooroordelen die ik had over (rolstoel) hockey zijn totaal bijgesteld. Ondertussen heb ik mijn eigen hockeystick al en mijn sportrolstoel is in bestelling. Het aanvragen van een sportrolstoel gaat bij de gemeente den haag heel gemakkelijk via internet.

Wat ik ook heel leuk vind aan rolstoelhockey is dat zowel mensen met en zonder beperking eraan mee kunnen doen. Ook als je een electrische rolstoel hebt kun je gewoon hockeyen. Zelfs als je niet genoeg kracht in je handen hebt om een hockeystick vast te houden is daar een oplossing voor. Ook bij het hockey geldt: Een beperking hoeft geen beperking te zijn maar biedt juist mogelijkheden!

Ik zou dus zeggen, als je twijfelt, kom gewoon een keer meetrainen of kom een keer kijken, want echt het is echt super leuk!

Om niet een hele saaie opsomming te geven over spelregels materialen etc. verwijs ik je door naar de website van de hockeybond: www.knhb.nl

voor meer informatie over de enige rolstoelhockey vereniging van den haag, haag88, kun je kijken op de website www.haag88.nl

In het filmpje op deze website zie je een klein stukje over hockey vooral voor jongeren in een electrische rolstoel. Dit filmpje komt van: www.haagsedingen.nl

hockey bespreking

Voor en na elke wedstrijd is er een teambespreking...

Ashna Ramnath: zaterdags héél vroeg op, maar eenmaal op het veld vergeet je de moeheid!

Ashna Ramnath, ook speelster bij haag88 vertelt ook waarom zij rolstoelhockey speelt:

Er zijn tegenwoordig een heleboel sporten te beoefenen voor rolstoelgebruikers, maar één van de meest ontwikkelde teamsporten is toch wel rolstoelhockey. Vanaf het jaar 2001 speel ik rolstoelhockey bij Haag88 en ik vind het nog altijd heel leuk om te doen. Ik ben begonnen toen een vriend van mij vond dat rolstoelhockey wel bij mij zou passen en aan de hand daarvan vroeg hij of ik een keertje wilde komen kijken. Dat heb ik gedaan en ik vond het zo gaaf om te zien hoe er werd gespeeld, dat ik het zelf ook wilde leren. Sinds die dag ben ik niet meer weggegaan en heb ik mij opgegeven op rolstoelhockey.

Als je een speler bent van Haag88 moet je zaterdagochtend héél vroeg je bed uit om te kunnen trainen, maar als je dan op het veld staat ben je de moeheid vaak snel vergeten. Voor veel mensen (waaronder ik) is het leuker om in een team te spelen, omdat je vaak sneller en op een leukere manier aan het sporten bent/gaat.

Haag88 bestaat uit vijf teams één elektrisch team vier handbewogen teams. Zelf speel ik bij het vierde handbewogen team. In alle vier de teams spelen leuke en enthousiaste mensen die allemaal met 100% inzet en motivatie een sterk en goed team vormen. Ook de contacten en gezelligheid die de spelers onderling hebben, maak het leuk om bij Haag88 te mogen hockeyen. We hockeyen onder begeleiding van coaches en dat is heel prettig en goed voor als je als speler vooruitgang wilt maken. Daarnaast werkt elke speler graag mee om van de training een leuk en leerzaam moment te maken.

Voor in de toekomst hoop ik dat rolstoelhockey nog heel lang zal blijven bestaan. Het is een te leuke sport en manier van bewegen om er een einde aan te maken. Ook de competitiedagen zijn spannend, sportief, leuk maar vooral super tof om mee te mogen maken!

Ook vertelt Charissa van der Wal haar verhaal. Zij speelt al heel lang hockey, maar heeft geen beperking. Vreemd? Zij en de rest van het team vindt van niet. Iemand met een beperking is niemand meer of minder dan iemand zonder beperking!


Charissa van der Wal : Rolstoelhockey is mijn hobby en passie, ook al ben ik valide... 

Charissa en hockey

Hallo, Ik ben Charissa en ben 19 jaar oud.

Ik ben valide maar speel toch al negen jaar Rolstoel-Hockey.

"De wat-hockey???" en "Rolstoel-hockey???" Dat zijn zo ongeveer de meest voorkomende vragen als ik over mijn hobby en tevens passie vertel. Het begon voor mij allemaal in 2002.

Ik kwam al jaren op de hockey omdat ik een gehandicapte broer had met de ziekte van Duchenne. Hij speelde in 1997 een jaar bij sportvereniging ´De Kameleon` en is in 1998 overgestapt naar een andere vereniging ´Evergreen on Wheels’. Hier heeft hij heel lang gespeeld en dit was ook de vereniging waarbij ik begon met Rolstoel-hockey. Ik wilde al vanaf heel jong op hockey en toen ik 10 jaar werd mocht het eindelijk van mijn ouders.

In het begin bakte ik er geen snars van en ik kon niet begrijpen hoe al die jongens toch een stick in hun handen konden houden en tegelijkertijd ook nog snel konden rijden. Maar de aanhouder wint en daar ben ik het levende bewijs van. Als enige meisje stond ik tussen allemaal, in mijn ogen, grote jongens. Maar zo fanatiek als ik ben heb ik geen één seconde gedacht aan stoppen.

Op een gegeven moment, ik geloof in seizoen 2006-2007, ben ik weggegaan bij ‘evergreen’. Maar stoppen was voor mij geen optie. Ik heb toen besloten om over te stappen naar sportvereniging ´Haag88´.

Veel mensen vragen aan mij of het niet gek is om als valide, een sport te beoefenen met invalide mensen. Maar omdat ik opgegroeid ben met een gehandicapte broer is dit eigenlijk meer dan normaal voor mij.

Daarnaast merk je in het spel ook totaal geen verschil tussen valide en invalide. Iedereen die deze sport beoefend is fanatiek en speelt het spel met veel plezier. Dat maakt het spel ook zo mooi. Het leuke aan Rolstoel-Hockey is dat het een teamsport is waarin je kan groeien. Er zijn 7 klasses zodat er voor iedereen een leuke competitie is. De competitie gaat dan ook niet op leeftijd maar op kwaliteit. Dat maakt dat het voor iedereen leuk is om te doen, jong/oud, nieuw/gevorderd, valide/invalide enz.

Afgelopen seizoen is mijn team (waar ik vorig jaar overigens niet in zat) gepromoveerd naar de derde klasse. We staan tot op heden eerste en we gaan natuurlijk voor het kampioenschap, ook al denk ik dat dit een pittige kluif zal worden omdat nog twee andere teams spelen die ook erg sterk zijn.

We hebben nog 2 competitiedagen in het verschiet: Zaterdag 17 Maart 2012 en Zaterdag 28 April 2012. De laatste dus 28 April vindt plaats in Sporthal De Veur te Zoetermeer met wedstrijden om 15.10 uur en 16.30 uur.

Dus heb je zin om ons te komen supporten, Jebent van Harte Welkom. Of ben je geïnteresseerd geworden in Rolstoel-Hockey, kijk voor meer informatie op www.knhb.nl of kom een keer kijken bij een training op zaterdagochtend in de Van Zweedenhal in Rijswijk.

Charissa in actie
Charissa in actie tijdens een wedstrijd